Η λαϊκή τέχνη... έκφραση της ψυχής των απλών ανθρώπων
Στον ελληνικό χώρο, ο αργαλειός, από τα χρόνια της Πηνελόπης,αποτελούσε μέρος της ίδιας της ζωής. Απαραίτητο εργαλείο που δεν έλειπε, σχεδόν, από κανένα σπίτι. Η εικόνα της κόρης που υφαίνει στον αργαλειό είναι σε όλους γνωστή, ακόμα και στους ανθρώπους που δεν την είδαν ποτέ στην πραγματικότητα. Κι αυτό γιατί την έχει καθιερώσει σαν στερεότυπο μοτίβο της η ελληνική ποίηση από τον Όμηρο ως το δημοτικό τραγούδι. Στην Οδύσσεια ο Ερμής, σταλμένος από τον Δία στο νησί της Καλυψώς, βρίσκει την νύμφη μέσα στη σπηλιά της να υφαίνει τραγουδώντας στον αργαλειό με χρυση σαΐτα. Στο δημοτικό τραγούδι ο ξενιτεμένος, γυρνώντας ύστερα από χρόνια στην πατρίδα του, βρίσκει την καλή του στον αργαλειό να ρίχνει την σαΐτα. Η αγάπη της ποικιλίας των πολύχρωμων και πολυποίκιλων πραγμάτων, είναι χαρακτηριστικό των απλών ανθρώπων, των παιδιών και των γυναικών κατά τον Πλάτωνα. Η λαϊκή τέχνη είναι κι αυτή μια έκφραση της ψυχής των απλών ανθρώπων.
Πηγή: Ζωγάκης Γιάννης, "Γυναίκα και λαϊκή τέχνη στην Ελλάδα"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου